KATEGORİLER

• Haberler
• Konuk Yazarlar
• Röportajlar

HAVA DURUMU

DÖRT MEVSİM ARICAK

            Arıcak, yılın dört mevsiminde Arıcaklılar’a bütün güzelliklerini ve olanaklarını sergileyen vefalı ve şirin bir ilçemizdir. Yaşlılarımızın kahramanlık menkıbeleriyle süslenmiştir. Mezopotamya’nın bu asude toprakları her mevsimde farklı özelliğiyle insanları cezbeder.

            İlkbaharda Arıcak ölü bir bitkinin taze bir geline dönüşünü andırır. Bütün ağaçlar kışın kardan giydikleri elbiselerini yavaş, yavaş çıkarmaya başlar. Her taraf çiçek ve çimenlerle süslenir. Toprağı rahmet kokar. Ab-ı Kevser gibi bereket saçar. Toprağının kokusu, şırıl şırıl akan suları, buram buram kokan iğde ağaçları daha neler neler. Bir Arap Bedevi’nin hayalini kurduğu kaynak suları bir başkadır. Dağlar keçi sürüleriyle canlanır. Yeni biten otlar bu inatçı sürülerin hışmına uğrar. Binlerce yıldır akıp gelen Mirvan çay’ı bu mevsimde öfkelenir. Sağına soluna zarar vere vere, ilerlenir. Arıcaklılar toprakla bütünleşir. Kazma, kürekle toprağa şekil verilir. İşte böyle yaşanır Arıcak’ta bahar.

            Arıcak’ta bahar ilahi emirler doğrultusunda miyadını tamamlayıp yerini olgunlaşmanın başlangıcı olan yaz mevsimine bırakır. Arıcak’ta yaz mevsimi çalışma mevsimi olarak bilinir. Bu mevsimde kış hazırlıkları başlar. Güneş bu mevsimde daha cesur ve karalı gösterir yüzünü. Bir ateş yumağı gibi gökyüzünde saatlerce  asılı kalır. Ömrünün son demlerini yaşayan yaşlıların damarlarından çekilen kanlar gibi kurur küçücük dereler. Sararır ekin tarlaları boylu boyunca. Sahibine ilk bereketini sunar. Cömert davranır. Çoğu zaman ekin tarlaları, çiftçinin emeğini heba etmez. İlkbahar yağmurlarıyla yeşeren otlar ölümcül vebaya yakalanmış gibi tek tek sararır, tel tel dökülür. Arıcak amansız bir yangınla yanmaya başlar.

            Uzun ve sıcak yaz günlerinden sonra sonbahar günleri yaşanır. Rüzgâr şiddetini artırır, yağmurlar yeryüzünü dövmeye başlar. Arıcak’ta sonbahar bolluk ve bereketin sembolüdür. Bunca ay verilen çabanın bol hasatla sonuçlanmasının haklı bir gururunu yaşar Arıcaklılar. Bu mevsimde ambarlar tıka basa dolar. Artık bazı canlılar inlerine çekilmesi için her şey hazırdır. Yağmurlar bardaktan boşalırmışçasına yağar. Her yağmur damlası gelecek dondurucu soğuğa kuvvetli bir vurgudur. İnsanları bir telaş kaplar. Tabiat aylar sürecek bir ölüm yolculuğuna hazırlanır. Ağaçlar çaresiz döker yapraklarını, otlar çaresiz ölür.

            İlk kar tanesiyle büyük bir dehşetin kapıları açılır ardına kadar. Yılın ilk karı arıcak’ta ilk tükeniş, ilk büyük yalnızlıktır. Yollar aman vermez. Asık suratı ile kaygı veren yollar daha bir çirkinleşir. Daha bir korkunç hale bürünür. Her dağın eteğinde azgın haremiler gibi tuzak kurup bekler irice çığlar ve Arıcak çok ötede kalır. Beyaz cehennemin kara çaresizliği içinde soba etrafında kümelenerek ısınmaya çalışır Arıcaklılar.

            Bu sureç aklın sınırlarını aşan ilahi kurgunun tecelli ettiği somut bir gerçekliktir. İlkbahar yeni bir hayatın, yaz mevsimi olgunluğun, sonbahar bir tükenişin, kış mevsimi de acı bir yok oluşun öğretmenidir. Arıcak’ta yaratıcı hikmetin öğretiçiliğine, dört mevsim şahittir. Bu durum gören gözler, duyan kulaklar için paha biçilmez bir nimettir.

                                                                                                          CEMİL CAN

TARİH ÖĞRETMENİ

Bu habere toplam 8 yorum yazylmy?tyr.

Yorumların tamamını okumak için tıklayınız.